Wajir ligt in het noordoostelijk deel van Kenia. In het noorden grenst het aan Ethiopië en in het oosten aan Somalië. Het is een arm gebied dat zowel politiek als geografisch nog steeds geïsoleerd is. De oppervlakte is ongeveer anderhalf maal de oppervlakte van Nederland (56.500 km2). Wajir is een woestijnachtig gebied, droog met spaarzaam grassen, struiken, bomen en planten. Temperaturen varieren tussen de 24 en 42 graden Celsius. De gemiddelde jaarlijkse regenval is 295 mm. Duizenden jaren ervaring leerden de bewoners hoe je er met beperkte middelen kunt overleven, namelijk door rond te trekken op zoek naar water en groen voor het vee; dromedarissen(camels), geiten, koeien, schapen en ezels.

Alle (van oorsprong Somalische) inwoners van Wajir zijn economisch met het pastoralisme verbonden. Men leeft van de melk en van wat vlees van de beesten, aangevuld met maïs, olie en peulvruchten. Veel mensen zijn daarnaast afhankelijk van voedselhulp. De terugkerende droogte is een structureel probleem. Het aantal mensen dat van pastoralisme kan leven fluctueert met de regenval.

Er wonen naar schatting 625.000 mensen in het district waarvan ongeveer 75 % nog steeds van het pastoralismeleeft. De bereikte doelgroep bevindt zich vooral in de stad Wajir (ongeveer 80.000 inwoners) waarvan het merendeel van de inwoners niet langer meer van het nomadenbestaan kan leven. 64 % voldoet aan het criterium ‘’hard core poverty’’ (ze krijgen dagelijks niet voldoende te eten om gezond te blijven).

Hun levenswijze en cultuur verschilt met die van het zuiden. Het zijn etnische Somaliërs van 3 grote (Degodia, Ajuran, Ogaden) en 2 kleinere clans. De religie is Islam van de lokale variant, met veel aangehaakte traditional culture elementen zoals de meest extreme vorm van FGM.

Tot 1992 viel het gebied onder een wet op de noodtoestand. Verschillende clans in dit gebied (Degodia, Ajuran en Ogaden) vochten jarenlang om schaarser wordend eten en water voor hun beesten. In 1995 begonnen enkele vrouwen een vredesproces, met spectaculair resultaat. Het is inmiddels een wereldwijd voorbeeld van in de gemeenschap tot stand gebrachte vredesbewaking. Ook tijdens de recente onlusten bleef het in dit deel van Kenia opvallend rustig.